സോപ്നങ്ങള് കാണാന് എന്ത് രസമാണ്. ഇത്രയും കാലം എന്റെ പണി അതുതന്നെ ആയിരുന്നു. ഉത്തരവാദിത്വം ഇല്ലായിരുന്നു (ഏറ്റെടുക്കാന് ധാരാളം ഉണ്ടായിരുന്നക്കിലും) അതുകൊണ്ടു ഇനി മുതല് ഞാന് പേടിക്കും. കാരണം അലസമായി നടന്ന കാലം മാറുകയാണ് എന്റെ ഉമ്മയുടെ പ്രതിക്ഷ ഞാന് മാത്രം എന്ന സത്യം തിരിച്ചരിയുകയാണ്. ഒരു തോല്വിയെ ഞാന് ഭയക്കുന്നു. എന്റെ ബെന്തുകളില് വലിയ സ്ഥാനത്ത് ഞാന് കണ്ടിരുന്നവരാണ് ശത്രുസ്ഥാനത്ത് എന്ന ഓര്ക്കേണ്ടി വരുമ്പോള് ജീവിതത്തില് ഇന്ന് കാണുന്നതല്ല നാളെ എന്ന് ഞാന് തിരിച്ചറിയുന്നു. നാളെ എന്റെ അവസ്ഥ ഒരു ഭയമ്മായി എന്റെ മനസ്സില് മുഴങ്ങുകയാണ്. പണം എന്നത് മനുഷ്യ ബന്തത്തിനു അപ്പുറം അല്ല എന്ന് ഞാന് വിശ്വസിക്കുന്നു. പണം ഉണ്ടാക്കുന്നവര് അവരുടെ അധ്വാനത്തിന്റെ പേരില് മനുഷ്യ ബന്തങ്ങളെ കാല് മുല്യം പണത്തിനു തന്നെ നല്കുമ്പോള് എന്റെ വിശ്വാസം തെറ്റിപോണത് പോലെ തോനുന്നു. ആഗ്രഹിക്കുന്നടത്താണ് ജിവിത യാത്ര എന്ന് തോന്നും. എത്തിപെട്ടടത്ത് നിന്ന് ചിന്തിക്കും ബോള് എവിടയാണ് വഴിതെറ്റിയത് എന്ന് ആലോചിക്കും. നിരാശ കലരുന്ന ജിവിതം ആണ് ഇന്ന് എനിക്ക്. എന്റെ സോപാവത്തിലാണ് നിരാശഅതികവും.
എനിക്ക് ഒരാളോടു പെട്ടന്ന് അടുക്കാന് കഴിയാറില്ല. അതുപോലെ ഒരാളെ സഹായിക്കാനുള്ള
മനസുണ്ടാക്കിലും എന്തക്കയോ കാര്യങ്ങളാല് എനിക്ക് അതിനു കഴിയാറില്ല ഒരു മാറ്റം ഞാന് ആഗ്രഹിക്കുന്നു അതിനു വേണ്ടി പ്രാര്ത്തിക്കുന്നു എന്റെ സോപാവം എങ്കിലും നന്നാക്കാന് എനിക്ക്
കഴിയണം. അലസമായഎന്റെജിവിത രിതി വെടിഞ്ഞു നാടിനും വിടിനും നാട്ടുകാര്ക്കും ഉപയോഗം ഉള്ള
ഒരുവനായി മാറുക ഇതുകുടിയാണ് ഇന്ന എന്റെ പ്രാര്ത്ഥന
